Cyganka przywiera do muru w taki sposób, że jej nie widać ani z od strony ulicy, ani z podwórza. Zaczyna do ciebie szeptać:

- Dobrym jest pan człowiekiem, może nazbyt łagodnym, ale dobrym. Radziłabym więcej bezczelności, życie się wtedy robi o wiele ciekawsze... Wiem jednak, że ktoś inny by się nie odwrócił, nie ulitował... Tyle że to zupełnie niepotrzebne było. Policja by mnie wywiozła na szosę radzymińską, a stamtąd miałabym już blisko do łęgów, do swoich... Nie wiem co prawda, jak by mnie przyjęli, ale od dawna chciałam to sprawdzić, wypytać.

---

Pytasz, skąd wie, jak by się skończyła sprawa z policją.

Pytasz, dlaczego boi się spotkania ze swoimi.